مذمت همراهان و عرضهء « 1 » عتاب و انكار رفقاى خود نشوى ، كه : من صمت نجى . ( بيت : ) خامشى را حصن ملك [ 31 ر ] انزوا كن ور بطبع * خوش نيايد نفس را گو زهر خند و خون‌گرى و نيز از آن تبعت « 2 » مضرتى به تو نرسد « 3 » كه آن محض نحوست و عين شوم شمرند . ( 38 ) اى پسر ! چون در شهر ( ى ) غريب و ببقعهء بيگانه‌اى رسى كه ترا با اهل آن موضع سابقهء معرفت و وسيلتى نباشد ، و به كسى از آن زمره اتصالى نداشته باشى ، روى بمحفلى آر ، و قصد جايى كن ، كه اجتماع و التقاى اهالى شهر را معين باشد ، و در حاضران مجلس تأمل كن ، و نظر اعتبار و اختيار بر اعيان آن مكان گمار ، هر كس را كه بحسن صورت وزى پسنديده و سمت « 4 » ارباب خرد و تميز ، متحلى و متوشح بينى ، و او را بنزديك اهل آن مقام قبولى يا بى ، به او توسل نماى ، و دست انتساب بدامن مخالصت او زن ، و در حوائج و مهمات خويش با او استعانت كن ، و مادام كه آنجا باشى مجالست و مجاورت او لازم دان ، كه به هيچ حال آن مجلس و مقام را از طالب اجر و ثوابى ، يا راغب [ به ] مدح [ 31 پ ] و ثنايى خالى و عاطل نيابى ، كه بداعيهء يكى ازين دو خصلت از تحيت او بتحيت « 5 » [ و ] ترحيب و تقريب تو ميل كند ، و ترا بر نجح مطلوب و درك مقصود تو معونت دهد . ( 39 ) اى پسر ! عذر مخواه از كسى كه خواهان آن نباشد كه ترا معذرتى

--> ( 1 ) - خ : عرصه . ( 2 ) - خ : جهت . ( 3 ) - خ : رسد . ( 4 ) - خ : صفت ( 5 ) - خ : تحبيب او بمحبت .